tr?id=699436573876823&ev=PageView
&noscript=1
Profilaktyka Chorób

15

Lipiec 2017

[vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″ shape_divider_position=”bottom”][vc_column column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1/1″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default” column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_column_text]

W przeciwieństwie do leczenia, Profilaktyka Chorób to działania podejmowane na rzecz zapobiegania jakimkolwiek dysfunkcjom póki jest jeszcze czas. Obejmuje ona wiele stanów psychicznych i fizycznych począwszy od stylu życia i kondycji umysłowej poprzez czynniki środowiskowe na predyspozycjach genetycznych kończąc. Zdrowie, choroba i wszelkie niedomagania organizmu to procesy dynamiczne, które swój początek mają wtedy, gdy dolegliwości nie są jeszcze widoczne gołym okiem i świadomie odczuwalne przez organizm. Zanim ludzie zrozumieją, że chorują, mijają tygodnie, miesiące a nawet lata. Zapobieganie chorobom natomiast opiera się na przewidywaniu działań, które mogą być zakwalifikowane jako następstwo choroby i sukcesywne ich uniemożliwianie.

Każdego roku miliony ludzi odchodzi z tego świata zbyt wcześnie, mimo że  było temu zapobiec. Do najczęstszych przyczyn bezsensownych zgonów zalicza się złą dietę i siedzący tryb życia. Następnie wymienia się choroby układu krążenia, cukrzycę, przewlekłe choroby układu oddechowego, niezamierzone urazy, nowotwory i niektóre choroby zakaźne. Profilaktyka jest szczególnie ważna ze względu na wzrost występowania chorób przewlekłych i zgonów z ich powodu na całym świecie.

Z uwagi na dostępność zróżnicowanych metod zapobiegania chorobom wyróżnia się trzy kategorie profilaktyki chorób:

1. Profilaktyka pierwotna.

Dotyczy promocji zdrowia i zapobieganiu ekspozycji na zagrożenia, które mogą doprowadzić do utraty tego zdrowia. To tzw. „niekliniczne wybory życiowe”, do których zaliczamy sposób odżywiania, regularny wysiłek fizyczny i pozytywne nastawienie do świata. Jedzenie jest najważniejszym i najbardziej istotnym elementem profilaktyki chorób. Postęp naukowy w dziedzinie genetyki również znacząco przyczynił się do wiedzy o chorobach dziedzicznych i możliwości ich zapobiegania. Wreszcie wpływ przyszłych rodziców na okres płodowy i życie noworodka jest również kwalifikowane jako profilaktyka pierwotna, gdyż to właśnie od nich, świadomych dorosłych, zależy przyszłość tej młodej istoty.

2. Profilaktyka wtórna. 

Jej głównym zadaniem jest wczesne wykrycie i podjęcie działań na rzecz zdrowienia w chorobie na tyle, by powstrzymać lub spowolnić jej postęp. Składa się z wczesnego diagnozowania i szybkiego wdrożenia najlepszych metod zdrowienia oraz zapobiegania długoterminowym komplikacjom. Na tym etapie sprawdzają się badania diagnostyczne, zmiana nawyków żywieniowych i zmiana stylu życia.

3. Profilaktyka trzeciego stopnia.

Ma na celu złagodzenie skutków trwającej już choroby i próbuje ograniczyć szkody przez nią spowodowane. Głównym aspektem tej kategorii jest koncentracja na rehabilitacji psychicznej, fizycznej i społecznej. Jej głównym celem jest zahamowanie postępu i powikłań już istniejącej choroby, zapobieganie szkodom i przywracanie zdrowia w formie rehabilitacji, grup wsparcia i sesji indywidualnych.

Środki zapobiegawcze z pewnością poprawiają jakość życia. Istnieją natomiast różne poglądy na temat tego, co wydaje się być „lepszą inwestycją” – zapobieganie chorobom czy może samo zdrowienie.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]